Het overkomt iedereen die buitenlandse gasten over de vloer krijgt, die 101 vragen over Nederland stellen. “Hoe ver zitten wij hier onder de zeespiegel?” In ons geval zijn het vrienden die ook alles willen weten over de stand van duurzaamheid in ons land. Hadden wij iemand als marktonderzoeker Paul Ray van de Cultural Creatives maar de Engelstalige Good and Green Guide Amsterdam kunnen lenen, voor zijn ontdekkingsreizen langs de grachten. Dat was hij nog enthousiaster geworden over de mogelijkheden die de hoofdstad aan duurzame consumenten biedt. Hij had de allerbeste adresjes gehad om aan zijn chocoladeverslaving toe te geven. Of hij had onze Hoeksche Chips kunnen leren kennen.

Het is wereldwijd de eerste duurzame stedengids, die zowel aandacht geeft aan groene winkels, als restaurants, parken, wandelingen, fietsenverhuur als meer sociale initiatieven. Uit het Vlaamse Gent namen we een paar jaar geleden al eens een groene stadsplattegrond mee. In San Francisco bestaat al heel erg lang de Green Guide, met een adembenemende hoeveelheid spirituele aanbieders, tot en met holistische tandartsen toe, die geen gaatjes boren. Engeland heeft er ook een. Maar de Nederlandse Good and Green Guide is breder van opzet. Dat blijkt wel uit de kopers die zich vanaf de lancering in november 2009 meldden. Dat zijn voor 60 tot 70 procent Amsterdammers zelf. Of Herman Wijffels, die als reactie gaf: “Ziet er mooi verzorgd uit en geeft zicht op een heel andere dimensie van de stad dan gebruikelijk. Levert daarmee een creatieve bijdrage aan nieuw bewustzijn, met nieuwe ogen kijken naar de werkelijkheid. Prima werk!”

Een van de initiatiefnemers is organisatie-adviseur Harold Verhagen, die vooraf niet besefte wat een klus hij zichzelf bezorgde. “We hebben natuurlijk eerste gekeken naar de al bestaande reisgidsen. Dan schrik je over het aantal. Ik heb toch zeker 20 reisgidsen voor Amsterdam uit zitten pluizen, tot en met de Lonely Planet. Maar mijn verontwaardiging bleef: zoveel duurzame initiatieven in deze stad, maar je vindt ze nergens bij elkaar. Ja, er is een restaurantgids, Puur! uit eten, maar daar heb je weer niets aan als je zelf boodschappen wilt doen, of naar cosmetica zoekt. We hebben een vrijwilligersgroep opgezet, met veel studenten, die de hele stad hebben uitgekamd. De gemeente Amsterdam heeft zelf ook enthousiast meegewerkt.”

Zelfs de uitgeverij is nieuw en eigendom van Eline Crijns, dochter van de in de Nederlandse MVO-wereld wereldberoemde Gemma Crijns. Wist zij alle subsidies binnen te slepen? Verhagen: “Nee, daar zijn we niet eens aan begonnen. Ook het aanvragen van subsidies kost heel veel geld en heel veel tijd. We nemen ook geen geld aan van de in de gids genoemde bedrijven. We wilden onafhankelijk advies bieden en zelf bepalen hoeveel sterren we geven.” Toch is de omschrijving heel sober, zeker niet zo persoonlijk als in de Lonely Planet reisgidsen.

Met de piek van vier miljoen toeristen nog op komst, is de helft van de eerste druk van 3000 exemplaren al verkocht. Plan is om elke jaar een geactualiseerde versie uit te brengen. Verhagen zit in de tussentijd niet stil, want de Good and Green Guide Rotterdam komt er aan. Verhagen: “Die moet voor 1 mei gereed zijn. Dan neemt Rotterdam de gids mee naar de Wereld Expo in zusterstad Sjanghai.”