01 Feb 2015

Afrikaan verdient 2 cent aan roos

Rose Melanie Drent

In de  winkel kost een toproos uit Kenia 71 cent. De medewerker die de roos verzorgt en knipt krijgt daar 2 cent van. Dat is drie keer te weinig om van te kunnen leven, stelt Hivos.

P+ maakte een Engelstalige Special over ‘Living Wages’. De artikelen in het Nederlands komen in het volgende lentenummer van P+ te staan.

Een belangrijke plaats in deze uitgave is ingeruimd voor Infographics, want een ‘Leefbaar loon’ is een tamelijk abstract begrip. Illustratrice Melanie Drent ging aan de slag en in één oogopslag zie je het nu: als een theeplukster in Malawi een theeblaadje plukt, krijgt ze slechts betaald voor een blaadje dat drie keer zo klein is.

Nog gecompliceerder is de vraag: hoe verander je deze situatie? Dan zul je eerst hele keten moeten kennen. Ook daar stelde HIVOS cijfers voor ter beschikking, want het overleg met de Nederlandse rozenkwekers begint al aardig op gang te komen. Uit berekeningen van TruePrice blijkt dat de uiteindelijke verkoper van een Afrikaanse roos veruit het grootste stuk omzet pakt. Dus niet de Nederlandse teler in Afrika, zoals velen denken. En ook niet zijn Afrikaanse medewerkers, overwegend vrouwen.

De teler krijgt iets van 8 cent aan omzet, waar nog de nodige kosten voor energie, kunstmest, afschrijving en belasting van af moeten. Voor de Nederlandse bedrijven in Kenia blijft daarom niet meer dan 0,3 cent pure winst per toproos over (de meeste rozen die uit Kenia komen zijn overigens 'bulkrozen', die per bosje 1,99 tot 2,99 euro kosten).

Pas wanneer de rozen zijn overgevlogen naar Nederland, beginnen de bedragen interessant te worden. De groothandel die de rozen koopt op de veiling en naar de plaats van verkoop transporteert, vraagt daar 17 cent per roos voor. Maar de bloemenzaak en de supermarkt zijn de echte spekkopers, want zij houden aan omzet 38 cent van elke roos in hun zak.

Deze cijfers roepen tal van vragen op. Is de verdeling rechtvaardig, als je kijkt naar wie de grootste risico’s lopen en het meeste werk doen? Nog lastiger: is het mogelijk de bedragen in deze keten te wijzigen? Of: is de prijs van de roos zo te verhogen, dat niet weer het hoogste bedrag naar Albert Heijn gaat, maar dat de Afrikaanse arbeider genoeg loon overhoudt om een basispakket aan voedsel te kunnen kopen?

Dat zijn de wezenlijke vragen waar P+ antwoord op probeert te vinden. Hivos wil af van die hongerlonen, maar ook een concern als Unilever heeft in Malawi al een forse bijdrage geleverd aan het ophogen van de salarissen van de theepluksters.

P+ stelt de PDF van deze P+ Special gratis ter beschikking. ‘Living Wage’ is geschreven door Hans van de Veen. Zie linkerkolom, onderaan.





Reacties op dit bericht

Carron ()
lening aanbieding Heb je nodig een lening te betalen al uw schulden? zal bieden zakelijke of persoonlijke lening van 5000 euro tot 200.000.000 euro op 3%, belanghebbende moet contact opnemen met ons via e-mail: carron.forum.investment.fund74@gmail.com
KEES van Riet ()

Prima dat er in dit segment van de handel ook eens gekeken wordt. Ik verkeer als producent van sierplanten in Indonesie voor export naar Nederland in een gelijksoortige situatie. Onze verdiensten hier zijn een schijntje van de uiteindelijke prijs die de consument in Nederland betaald. Tussenhandel + kwekers in nederland verdienen het meeste, hoewel ik er wel in geslaagd ben om veel tussenhandel kwijt te raken, ondermeer ook door veel faillissementen door de Nederlandse economische crisis 2009 - 2010, Al ligt het ook wel veel aan de bedrijven die de keten beheren in Nederland (niet ieder bedrijf is hetzelfde). Ik werk met tientallen lokale producenten in dorpen in Indonesie. Is het aan hen uit te leggen dat uiteindelijke het volle risico (slecht aankomen van producten in Nederland) vaak 100 % hier wordt verrekend / claims naar hier toe, op wie kan ik die dan weer verhalen ?) Grote risisco's, levende producten (live ornamental planst) 4 weken onderweg in airconditioned zee containers (reefer), Surabaya - Singapore - Rotterdam. Betalingen pas 3 weken na aankomst in Nederland (wie financiert het product gedurende de transport periode + tot 3 weken na aankomst in Nederland ?). In de praktijk dus een vrij onmogelijke business ! Maar omdat er vele boertjes op lokaal niveau afhankelijk zijn van deze business gaan we gewoon maar door ! Ook betekent een doorzetten van mijn business een behoorlijke impuls voor verdere ontwikkelingen om landbouwgebied en wie weet kunnen we door deze business andere producten ontwikkelen voor export. Dat is waarom je het blijft doen !