Skip to main content
P+ Logo
Best Practices voor een duurzame toekomst
03 januari 2006

Locatie CO2-bosaanplant cruciaal

Met commerciële bosaanplant voor vastlegging van CO2 mag de internationale gemeenschap wel eens voorzichtiger omspringen, zo stelt een team van (landbouw)ingenieurs, econometristen en biologen uit maar liefst vier continenten. Op basis van jarenlang veldwerk, ruim zeshonderd observaties en (agro)economische modellen komt het internationale team tot verrassende conclusies. "Plantages verminderen de stroom van water met bijna de helft en zorgen voor een aanzienlijke toename van het zout- en zuurgehalte in de bodem", stellen de wetenschappers. "Het is waarschijnlijk dat klimaatverandering die waterverliezen zal verergeren." Er bestaan echter grote verschillen in positieve én negatieve neveneffecten door het soort landbouwgebruik, de geschiedenis van de locatie en de bodemgesteldheid. Plantages houden niet alleen water vast. Ze zijn ook een prima buffer bij overstroming. Aan de andere kant: vergeleken met vervanging van bossen door gewassen doen plantages met één of slechts een beperkt aantal boomsoorten het vaak het slechtst. "Verzouting is zelfs mogelijk", aldus het team. Ken Caldeira van Stanford University (Californië) gaat enkele stappen verder. Wat heet: hij legt de bijl aan de wortel van verhandelbare emissierechten. Plantages in gematige streken leggen weliswaar CO2 vast maar trekken door hun bladerdak ook zonlicht aan. "Op bepaalde breedtegraden is het netto effect van deze twee processen niet afkoeling maar opwarming", zo bracht Caldeira vorige maand naar voren. In (sub)tropische gebieden zorgt de warmere lucht ervoor dat de bomen meer waterdamp uitstoten. Daarmee worden de effecten van opwarming teniet gedaan. Samen met z'n collega's van het Lawrence Berkeley National Laboratory deed Caldeira een computersimulatie waarin veel gebieden op noorderbreedte met bossen bedekt zijn. Met als uitkomst dat de temperatuur op aarde met zes graden Celcius toeneemt. Zijn stelling wordt inmiddels serieus genomen door klimatologen bij het voorname MIT (Massachusetts Institute of Technology) en het 'Climate and Carbon Research Institute' van het Oak Ridge National Laboratory (Tennessee). Als ander en veel meer onderzoek Caldeira's hypothese ondersteunt, heeft dat grote gevolgen voor het internationale klimaatbeleid. Tot die tijd houden ontwikkelaars van CO2 bossen in gematigde streken (zoals het Carbon Fund en de Chicago Climate Exchange) zich liever op de vlakte. Maar voor de atmosfeer-onderzoeker is één ding wel duidelijk: "hoe minder je met het aardse systeem knoeit, des te zekerder het is dat we een gezonde planeet hebben", aldus Caldeira in 'Wired'. P+ Webtip: Science: water for carbon (PDF)
Wil je ook onze gedrukte Marktboeken over een duurzame toekomst ontvangen?
Abonneer je dan hier