Skip to main content
P+ Logo
Best Practices voor een duurzame toekomst
13 april 2008

Mischa Keijser: een beeldgedicht op ons

Mischa is een fanaticus als het om zijn vak gaat. Hij weet waar de webcams staan die op de zee zijn gericht. Hij kent het kwade uur van een storm al dagen van te voren. Hoopt dat het hoogtepunt 's nachts is. Uurtje of twee. Dan staat hij gereed om aan de waterkant de elementen vlijmscherp in beeld te vangen. Vandaar ook de titel van zijn eerste fotoboek: Insomnia, slapeloosheid.

Ik mag ook graag vertellen dat hij in Breda is gaan wonen omdat daar zijns inziens het beste laboratorium staat om zijn films te ontwikkelen. In dit tijdperk van de digitale fotografie neemt hij regelmatig een duikvlucht over de bodem van zijn schatkist, vanwege de kosten die het werken met groot formaat vlakfilm met zich meebrengt. Keijser neemt ook geen genoegen met een gewoon drukkertje met een raster waar je geen vergrootglas voor nodig hebt. Hij zocht lang en vond tenslotte in Harderwijk Flevodruk. Daar stond hij persoonlijk aan de persen om de pagina's te keuren. En inderdaad, dat schapenwolkje boven die dijk lijkt wel boven de pagina te hangen. Ongelooflijk, wat een kwaliteit.

Denk niet dat dit fotoboek (oplage: 600 exemplaren) ooit voor een koopje bij De Slegte terecht komt. Het wordt vooral verkocht via internationale handelaren in kunstfotografie, hoewel het ook te bestellen is via de Nederlandse boekhandel. Het is een exclusieve uitgave voor verzamelaars, fraai ingenaaid en ingebonden. Denk ook niet dat dit een makkelijk boek is. Keijser eist veel van zichzelf, maar vraagt ook de kijker het verstand op volle toeren te laten draaien. Dat doet hij al vanaf pagina 1 en 2, waar hij in zwart-wit de grafzerk van zijn vader toont op links en een zojuist gevangen dood muisje op rechts. Zijn oude opa en oma staan tegenover een parkeerterrein waarop twee stopborden het einde van het asfalt markeren, het begin van de natuur. Het naakt van zijn vrouw is zo genadeloos scherp, het vlees zo realistisch van kleur, dat ik Mischa niet goed durfde aan te kijken toen hij tegenover me zat.

Insomnia gaat dus over hemzelf, over zijn geliefde Wiesje, haar zwangerschap, hun eerste kind, over het lage landschap van Nederland en over een hert in een ren, door het kunstlicht bevroren alsof het levend is opgezet. Het boek neemt heel subtiel actuele gebeurtenissen mee. Wie te haastig is, ziet het niet eens. Op die gigantische olietank staat een code: 911...

Insomnia is een genadeloos beelddicht op ons Hollanders. Wij zijn predikers die onze eigen wereld schiepen. We maakten een land zoals wij dat zelf graag zien, zonder er daarna nog eens goed naar te kijken of over onszelf na te denken. Maar zelfs de allergrootste liefde kan niet bestaan zonder twijfel, vindt Mischa. Hij heeft gelijk.

P+ webtip: Insomnia

Wil je ook onze gedrukte Marktboeken over een duurzame toekomst ontvangen?
Abonneer je dan hier