Welke beroemde kunstenaars ontdekten hun beeldtaal in hout? Het zijn er opvallend veel, zo onthult de website Wowwood. Dat blijkt uit tientallen kunstenaarsbiografieën die de afgelopen jaren voor de website Wowwood.nl zijn geschreven. Het is een ontdekking die haaks staat op de onderwaardering van de houtsnijkunst.

Wie denkt aan Michelangelo denkt aan marmer. Bij Henry Moore zie je enorme bronzen monumenten voor je. Antony Gormley roept beelden op van gietijzer en staal. En Karel Appel? Iedereen direct aan verf en schilderijen. Vanzelfsprekend.

Maar er is een opmerkelijke overeenkomst tussen deze kunstenaars, een optelsom die tot nu toe niet eerder is gemaakt.

Alle vier ontwikkelden zij hun beeldtaal in hout. En niet alleen zij. Ook Ossip Zadkine (1888 – 1967) deed dat, in Nederland vooral bekend van zijn bronzen oorlogsmonument ‘De Verwoeste Stad’ in Rotterdam. Maar Zadkine maakte in Parijs meer dan honderd houten beelden voordat hij zich op andere materialen richtte.

Hetzelfde geldt ook voor de Amerikaanse minimalist Carl Andre (1935 – 2024). Hij stapelde eerst bielsachtige blokken hout op elkaar, voordat hij stenen vloeren in een galerie legde. En niet te vergeten Paul Gauguin (1848 – 1903), die al in zijn eerste jaren als kunstenaar in Bretagne beelden en zelfs zijn eigen klompen sneed. Reden zelfs voor zijn huisbaas om hem de huur op te zeggen, zoveel luidruchtigheid. Dat was lang voordat hij in Frans-Polynesië zijn gereedschappen weer oppakte om daar primitief ogende bustes en reliefs mee te snijden.

Dit is geen toeval meer

En dat is geen toeval meer, zo blijkt. Wie de levenslopen van tal van beroemde kunstenaars vergelijkt, ontdekt een patroon dat verrassend consistent is. Hout was niet zomaar een materiaal waarmee zij in het begin van hun loopbaan experimenteerden. Het was het materiaal waarmee zij leerden kijken, voelen en vormgeven. Hun latere werk draagt daarvan de sporen.

Een van de vroegste meesterwerken van de nog pas achttienjarige Michelangelo Buonarroti(1475 – 1564), een crucifix, sneed hij uit lindenhout. Kunstkenners prijzen de perfectie van de jeugdige anatomie van deze Christus, hangend in de basiliek Santo Spirito in Florence. Michelangelo had zijn modellen min of meer naast zijn slaapkamer liggen: hij bestudeerde zieken in de ziekenzaal, maar ook lijken die in de basiliek wachtten op hun begrafenis.

Verder lezen voor meer voorbeelden en foto's op Wowwood.