Het jaar 2050. Dan stopt de overbevolking en komt er een einde aan de babyboom. Wetenschappers hebben het berekend: over veertig jaar groeit het aantal mensen op de planeet aarde niet meer. Dan zitten we op negen miljard zielen en daar blijven we op. De ontwikkeling is nu al in gang gezet, want in Europa krimpt de bevolking al. Dat gaat ook in die landen gebeuren waar de bevolkingsgroei nu nog explodeert. P+ inventariseert de gevolgen van het stoppen van de babyboom. Wat hebben duurzame bedrijven aan deze demografische gegevens?

Het binden van olie met water is een Nederlandse uitvinding. De fabrikant J. H. Doeleman van bakkerijproducten Zeelandia in Zierikzee werd er groot mee. Hollywoodster Kevin Costner maakt kans de geschiedenis in te gaan als de man die op zee ruwe olie van water weet te scheiden. Nu de ramp op de Golf van Mexico historisch groot is, heeft olieconcern BP bij de maker van "Waterworld" niet minder dan 32 "centrifuges" besteld. Op belangrijke plaatsen kunnen deze drijvende machines de bruine drab scheiden van het zeewater, zo bleek na testen van BP. Costner ontwikkelde deze "droommachines" al 17 jaar geleden en stak er 20 miljoen dollar van zijn eigen vermogen in. Tot op heden klopte hij echter tevergeefs aan deuren van oliemaatschappijen. Ook de wetgever was niet erg behulpzaam om de industrie te verplichten noodhulp in te kopen, voor het geval er iets mis zou gaan bij het boren naar olie in de diepzee. Was niet nodig, vond de industrie. Wat zegt Costner nu?

Nederland is een coalitieland. Dat maakt het stemmen op basis van een partijprogramma moeilijk. Hadden we twee politieke partijen, zoals in de Verenigde Staten, dan weet je waar de winnende president voor staat. Hier gaan alle partijwensen na de stembusuitslag meteen onder de staafmixer. Desalniettemin. Het is interessant om te zien waar de politieke partijen voor staan. Het MVO-platform maakte een lijst, waaruit blijkt dat de VVD helemaal niets te melden heeft over maatschappelijk verantwoord ondernemen. Is dat niet vreemd voor een partij met een stevige basis in het bedrijfsleven? Van Job Cohen van de PvdA weten we dat hij een Tweede Duurzaamheidsakkoord zou willen. Dat beloofde hij P+. Maar dan is hij met Mark Rutte toch heel snel uitgepraat over de inhoud hiervan. Het CDA heeft als belangrijkste punt opgenomen: duurzaam inkopen. Maar die wens is per 1 januari al vervuld. Dan heeft huidige coalitiepartij Christen Unie een spannendere vervolgstap: het invoeren van een Agentschap Duurzaam Inkopen. P+ geeft de PDF met overzicht van standpunten. Hier alvast de meest opvallende.

Investeren in Colombiaanse covers om zonder bikini topless te kunnen zonnen? In Oegandese boeren die zich specialiseren in een heet pepertje, de Ugandan Red Bird Eye Chili? Of juist in een Mozambikaan die stadsmest omwerkt tot compost? Het kan allemaal. Meer dan 60 kleine en middelgrote ondernemers uit ontwikkelingslanden strijden op woensdag 2 juni in Den Haag om de gunsten van meer dan honderd Nederlandse investeerders. En vooral om hun geld. De beurs wordt voor de vierde achtereenvolgende keer georganiseerd. Volgens directeur Thierry Sanders van het organiserende BiD Network begint zich langzaam een "een platform af te tekenen voor de financiering van kleine en middelgrote ondernemingen in ontwikkelingslanden."

Wens je tijdens de vergadering gestoord te worden door het gehuil van wilde wolven? Of liever het gebrul van een grizzly beer? Of het gekwaak van de uiterst giftige red poison dart frog? Of zet je liever de wekker met een zingende walvis? Het kan allemaal. De aller-allereerste iPhone app die bedoeld is om de natuur te beschermen is nu uit. Het is een pakket van 30 verschillende ringtones, verzorgd door 30 diersoorten die op de Rode Lijst staan. Dat betekent dat ze met uitsterven worden bedreigd. De maker: het Center for Biological Diversity. P+ geeft de link naar de iTunes store, waar de geluiden als " Wild Calls" te downloaden zijn. Gratis.
 

Van Nobelprijswinnaar voor de economie Joseph Stiglitz mag Nout Wellink wel op de kleinkinderen gaan passen. In zijn nieuwste boek "Vrije Val" over de kredietcrisis stelt hij ronduit dat de president van de Nederlandse Bank gefaald heeft als toezichthouder, door de in problemen verkerende Landesbanki uit IJsland spaargeld in Nederland te laten ophalen. We zijn aan dit zojuist in het Nederlands vertaalde boek begonnen ter voorbereiding op het gesprek met de jonge bankiersgroep FIER, tijdens P+ Live@Night op 20 april. We hebben deze fascinerende analyse nog niet helemaal uit, maar er doemen al belangrijke vragen voor deze avond op. Hoe kunnen nette Nederlandse banken zelf toezicht houden op een in slaap gesukkelde Nederlandse toezichthouder? En: hoe kunnen duurzame Nederlandse banken voorkomen dat een door Amerikaanse banken veroorzaakte luchtbel op de hypotheekmarkt overslaat naar onze eigen markten?

Hoe kon Obama zijn ervaringen als buurtwerker omvormen tot een succesvolle verkiezingscampagne? Zijn basis lag in de stad Chicago. En daar komt niet geheel toevallig ook Fay Hartog Levin vandaan, de ambassadrice van de VS in Nederland. Ze is dan ook een goede vriendin en campaigner van de president. Als dank voor haar inzet kreeg ze de standplaats Den Haag aangeboden. Op de tiende aflevering van het Nationaal Sustainability-congres zal ze spreken over het duurzaamheidsbeleid van Obama, en de relaties tussen duurzame bedrijven in de VS en Nederland. Het zal de tiende aflevering zijn van het NSC. Ook reden voor een terugblik. P+ sprak met organisator Folkert van der Molen van adviesbureau DHV.

Minister Verburg (LNV) heeft deze week 3,6 miljoen euro beschikbaar gesteld aan innovatieve ondernemers die groene grondstoffen willen ontwikkelen. Vergeleken met de oude SBIR (Small Business Innovation Research) uit 2006 is dat meer dan een verdriedubbeling. Verburg hoopt met de nieuwe regeling aanzienlijk meer bedrijven te interesseren de omslag van fossiele naar groene grondstoffen te maken. Onder groene grondstoffen vallen planten en dierlijke resten die tot non-food producten kunnen leiden. Een voorbeeld van een bioplastic-product is bijvoorbeeld de ANWB-paddestoel. P+ biedt de lezers de feature over bioplastics uit 2007 aan en de link op deze nieuwe tender in te schrijven.

Een bekentenis. Dit stukje schrijven wij omdat de kunstenaar ons heeft bedreigd. Jan Eric Visser zei: "Ik ga P+ tot pulp vermalen". En dan zou P+ net als al die andere kranten en folders de basis zijn geworden van schitterende, onherkenbare kunstvormen. Net zo organisch als de andere troep uit de vuilniszak waar deze kunstenaar al sinds zijn academietijd mee werkt. Zijn kunst staat nu te pronken in een rechtbank, bij huisartsen, tandartsen en bij particuliere verzamelaars. "Ik was al cradle to cradle voordat het begrip bestond", zegt Visser (1962), die in 1987 afstudeerde aan de kunstacademie in Kampen en nu in Rotterdam werkt.